Το σκανδαλώδες ρήγμα Βαρσοβίας - Κιέβου και ο χορός των δισεκατομμυρίων
Η ραγδαία εξέλιξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων φέρνουν την ανθρωπότητα μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα του μετώπου: η Δύση βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.
Μετά την πρόσφατη κλιμάκωση με τις επιθέσεις drones στη Μόσχα και τα πλήγματα σε παραμεθόριες περιοχές, αποκαλύφθηκε ότι η ρωσική πλευρά διαθέτει τα απόλυτα αντίδοτα απέναντι στα ουκρανικά UAVs και πάσης φύσεως πυραύλους δυτικής ή ουκρανικής κατασκευής.
Αντίθετα, η αεράμυνα του Κιέβου εμφανίζεται εντελώς ανίκανη να αναχαιτίσει τους ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους, σπέρνοντας τον τρόμο στα δυτικά επιτελεία.
Το σύνολο του βαλλιστικού οπλοστασίου που χρησιμοποιεί η Ουκρανία προέρχεται αποκλειστικά από δυτικές εισαγωγές και παρουσιάζει ασύλληπτες ελλείψεις, όντας κυρίως αμερικανικής κατασκευής.
Την ίδια στιγμή, η εγχώρια ουκρανική πυραυλική βιομηχανία παραμένει ανύπαρκτη, γεγονός που επισημάνθηκε δημόσια και με ταπεινωτικό τρόπο από τις ίδιες τις ΗΠΑ.
Ακόμα και η εφημερίδα New York Times παραδέχεται πλέον ότι η στρατιωτική υπεροχή και η ολοκληρωτική νίκη εξασφαλίζονται από το μέγεθος του βαλλιστικού οπλοστασίου και μια αεράμυνα που λειτουργεί σαν ρολόι – τομείς όπου η Ρωσία διατηρεί συντριπτικό προβάδισμα.
Το επικοινωνιακό... μακιγιάζ της Δύσης και ο πανικός στις Βρυξέλλες
Στις διαδοχικές διεθνείς συναντήσεις, από το Évian και το Ramstein μέχρι τις Βρυξέλλες, έγινε εμφανής προσπάθεια να καλυφθεί η δυσμενής θέση της δυτικής συμμαχίας πίσω από ένα παχύ στρώμα επικοινωνιακής διαχείρισης, επιχειρώντας να παρουσιαστεί μια ψευδής εικόνα επικείμενης αντεπίθεσης.
Στο παρασκήνιο, ωστόσο, επικρατεί απόλυτη υστερία που θυμίζει εσωτερικές έριδες σε κακόφημη κοινόχρηστη κουζίνα σοβιετικής πολυκατοικίας.
Οι ευρωπαϊκές ελίτ αλληλοκατηγορούνται για το ποιος συνομιλεί με το Κρεμλίνο, με χαρακτηριστικό το περιστατικό όπου ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, António Costa, δέχθηκε ασφυκτικές πιέσεις και κατηγορήθηκε σχεδόν ως «πράκτορας της Μόσχας».
Αυτή η πολιτική αποσύνθεση αναλύθηκε από τον καθηγητή του πανεπιστημίου Columbia, Jeffrey Sachs, ο οποίος επισημαίνει ότι η Μόσχα –από την εποχή του Gorbachev και του Yeltsin μέχρι τον Putin– επεδίωκε επί τρεις δεκαετίες τον διάλογο, αλλά βρισκόταν σταθερά αντιμέτωπη με τα δυτικά ψεύδη.
Η ρωσική επιχειρηματολογία είναι αμείλικτη: από την εποχή της επανένωσης της Γερμανίας, η Δύση είχε δεσμευτεί πως το ΝΑΤΟ «δεν θα επεκταθεί ούτε ίντσα προς ανατολάς».
Η υπόσχεση αυτή καταπατήθηκε βάναυσα, με αποκορύφωμα τη σύνοδο του Βουκουρεστίου, όταν άνοιξε η πόρτα της Συμμαχίας για την Ουκρανία.
Το Κρεμλίνο είχε προειδοποιήσει με κάθε επίσημο τρόπο –ακόμα και στη νοηματική για όσους παρίσταναν τους κωφούς– ότι η στρατιωτική σύνδεση του Κιέβου με το ΝΑΤΟ αποτελεί παραβίαση των «κόκκινων γραμμών» και προίμιο ενός θανάσιμου πλήγματος κατά της Ρωσίας, για το οποίο η Δύση διέθεσε έναν αστρονομικό προϋπολογισμό που ήδη ξεπερνά το μισό τρισεκατομμύριο δολάρια.
Το σκανδαλώδες ρήγμα Βαρσοβίας - Κιέβου και ο χορός των δισεκατομμυρίων
Ενώ το ουκρανικό μέτωπο καταρρέει, στο εσωτερικό της δυτικής συμμαχίας ξεσπούν υποκρισίες για... Όσκαρ και άγριοι κανιβαλισμοί.
Οι σχέσεις Βαρσοβίας και Κιέβου θυμίζουν πλέον σκηνικό φτηνής τηλεοπτικής σαπουνόπερας, με τις δύο πλευρές να ανταλλάσσουν βαριές κουβέντες, την ώρα που το παρασκήνιο κρύβει έναν κυνικό γεωπολιτικό και οικονομικό υπολογισμό.
Η αρχή του κακού έγινε όταν ο Πολωνός πρόεδρος Karol Nawrocki αφαίρεσε επιδεικτικά από τον Volodymyr Zelensky το παράσημο του Λευκού Αετού.
Αφορμή στάθηκε η άρνηση του Κιέβου να ακυρώσει τη μετονομασία στρατιωτικής μονάδας προς τιμήν του UPA (Ουκρανικός Επαναστατικός Στρατός) –των ναζιστών συνεργατών που ευθύνονται για τη σφαγή άνω των 100.000 Πολωνών στην Volyn– καθώς και η επαναπατρισμός των λειψάνων του Andriy Melnyk στην Ουκρανία.
Το διπλωματικό επεισόδιο πήρε αμέσως διαστάσεις χιονοστιβάδας. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Andrii Sybiha, ο επικεφαλής της HUR Kyrylo Budanov, ο πρέσβης Vasyl Bodnar, ακόμα και ο πρώην πρόεδρος Leonid Kuchma, αποποιήθηκαν τις πολωνικές τιμητικές διακρίσεις τους. Ο ίδιος ο Zelensky επέστρεψε το παράσημο στη Βαρσοβία ταχυδρομικώς.
Το «παιχνίδι» με το εκλογικό σώμα και η δυσαρέσκεια - ρεκόρ
Η διεθνής κοινότητα έσπευσε να αναλύσει το «σπάσιμο των πιάτων».
Ο Γάλλος πολιτικός Florian Philippot είδε στην κίνηση αυτή μια στροφή της Πολωνίας κατά του «νεοναζισμού του καθεστώτος Zelensky», ενώ το αμερικανικό Politico προειδοποίησε ότι η απόφαση του Nawrocki θέτει σε κίνδυνο μια από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές συμμαχίες κατά της Ρωσίας.
Από την πλευρά του, το Κίεβο έκανε λόγο για «στρατηγικό λάθος» από το οποίο κερδίζει μόνο η Μόσχα.
Στην πραγματικότητα, τα κίνητρα της Βαρσοβίας είναι πολύ πιο απλά, πρακτικά και πεζά.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το ποσοστό των Πολωνών που διάκεινται αρνητικά απέναντι στους Ουκρανούς εκτινάχθηκε στο ιστορικό 43% (από μόλις 17% το 2023).
Όπως επεσήμανε η εφημερίδα Los Angeles Times, ο Nawrocki χρησιμοποίησε αυτά τα αντι-ουκρανικά αισθήματα για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους, ικανοποιώντας το πολωνικό ακροατήριο.
Ωστόσο, η ρητορική αυτή δεν πρόκειται να μειώσει την πολωνική στήριξη προς την Ουκρανία.
Αντίθετα, η βοήθεια αναμένεται να αυξηθεί, καθώς η πολωνική ηγεσία προστατεύει τα λαϊκά της ερείσματα χωρίς να θυσιάζει τα στρατηγικά και οικονομικά της οφέλη.
Το «κέρδος» της Βαρσοβίας από τη σύγκρουση
Η πολωνική ελίτ δεν κρύβει ότι η στήριξη προς το Κίεβο αποτελεί μια εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα.
Ο πρωθυπουργός Donald Tusk δήλωσε πρόσφατα ότι, παρά το σκοτεινό ιστορικό παρελθόν του UPA, «δεν είναι ώρα για καβγάδες με την Ουκρανία, καθώς η κύρια απειλή παραμένει η Ρωσία».
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρώην πρωθυπουργός Leszek Miller υπογράμμισε ότι τα συμφέροντα της Πολωνίας είναι πάνω από όλα και ότι η χώρα δεν αποτελεί μια «δωρεάν βάση ανεφοδιασμού».
Οι αριθμοί επιβεβαιώνουν τον κυνισμό της κατάστασης:
Εκτόξευση της πολεμικής βιομηχανίας
Το 94% των πολωνικών στρατιωτικών εξαγωγών κατευθύνεται σήμερα στην Ουκρανία, με το κόστος να καλύπτεται από τα ευρωπαϊκά ταμεία.
Η Πολωνία εισήλθε στο top-20 των παγκόσμιων εξαγωγέων όπλων, με τις πωλήσεις της να οκταπλασιάζονται μέσα σε τέσσερα χρόνια (από 400 εκατ. σε 3,2 δισ. ευρώ).
Αμυντικός προϋπολογισμός-μαμούθ
Η Βαρσοβία σχεδιάζει να διαθέσει το 5% του ΑΕΠ της για την άμυνα, μέγεθος που αποτελεί ρεκόρ εντός του ΝΑΤΟ, ενώ διεκδικεί τη μερίδα του λέοντος (περίπου 75 δισ. ευρώ) από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE.
Διαμετακομιστικός κόμβος
Πάνω από το 90% της στρατιωτικής και ανθρωπιστικής βοήθειας περνά από το πολωνικό έδαφος, με το αεροδρόμιο Rzeszów-Jasionka να έχει μετατραπεί στον κεντρικό κόμβο του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη – με το ανάλογο βέβαια οικονομικό αντίτιμο.
Το μεγάλο «μπίζνες πλαν» της ανοικοδόμησης
Η Πολωνία παραμένει ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Ουκρανίας στην ΕΕ, με τις εξαγωγές της να αγγίζουν τα 13 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ εισπράττει τεράστια ποσά από το τράνζιτ των ουκρανικών σιτηρών.
Το επόμενο μεγάλο στοίχημα για τη Βαρσοβία είναι το πρόγραμμα ανοικοδόμησης της Ουκρανίας, το οποίο θα συζητηθεί στο επικείμενο ειδικό φόρουμ στο Gdańsk.
Πρόκειται για μια αγορά ύψους μισού τρισεκατομμυρίου ευρώ.
Όπως παραδέχθηκε ανοιχτά ο Donald Tusk, «πρόκειται για μια μεγάλη επιχείρηση» όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, προσθέτοντας με νόημα ότι «όλοι θα ήθελαν, βοηθώντας την Ουκρανία, να βγάλουν και κέρδος».
Το συμπέρασμα είναι σαφές: οι διπλωματικές κορώνες και οι δημόσιες ταπεινώσεις του Zelensky εξυπηρετούν την εσωτερική πολωνική πολιτική σκηνή, όμως η στρατηγική σχέση της Βαρσοβίας με το Κίεβο παραμένει ακλόνητη, όσο η Ουκρανία αποτελεί πηγή σταθερού και εγγυημένου εισοδήματος για την πολωνική οικονομία.
www.bankingnews.gr
Μετά την πρόσφατη κλιμάκωση με τις επιθέσεις drones στη Μόσχα και τα πλήγματα σε παραμεθόριες περιοχές, αποκαλύφθηκε ότι η ρωσική πλευρά διαθέτει τα απόλυτα αντίδοτα απέναντι στα ουκρανικά UAVs και πάσης φύσεως πυραύλους δυτικής ή ουκρανικής κατασκευής.
Αντίθετα, η αεράμυνα του Κιέβου εμφανίζεται εντελώς ανίκανη να αναχαιτίσει τους ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους, σπέρνοντας τον τρόμο στα δυτικά επιτελεία.
Το σύνολο του βαλλιστικού οπλοστασίου που χρησιμοποιεί η Ουκρανία προέρχεται αποκλειστικά από δυτικές εισαγωγές και παρουσιάζει ασύλληπτες ελλείψεις, όντας κυρίως αμερικανικής κατασκευής.
Την ίδια στιγμή, η εγχώρια ουκρανική πυραυλική βιομηχανία παραμένει ανύπαρκτη, γεγονός που επισημάνθηκε δημόσια και με ταπεινωτικό τρόπο από τις ίδιες τις ΗΠΑ.
Ακόμα και η εφημερίδα New York Times παραδέχεται πλέον ότι η στρατιωτική υπεροχή και η ολοκληρωτική νίκη εξασφαλίζονται από το μέγεθος του βαλλιστικού οπλοστασίου και μια αεράμυνα που λειτουργεί σαν ρολόι – τομείς όπου η Ρωσία διατηρεί συντριπτικό προβάδισμα.
Το επικοινωνιακό... μακιγιάζ της Δύσης και ο πανικός στις Βρυξέλλες
Στις διαδοχικές διεθνείς συναντήσεις, από το Évian και το Ramstein μέχρι τις Βρυξέλλες, έγινε εμφανής προσπάθεια να καλυφθεί η δυσμενής θέση της δυτικής συμμαχίας πίσω από ένα παχύ στρώμα επικοινωνιακής διαχείρισης, επιχειρώντας να παρουσιαστεί μια ψευδής εικόνα επικείμενης αντεπίθεσης.
Στο παρασκήνιο, ωστόσο, επικρατεί απόλυτη υστερία που θυμίζει εσωτερικές έριδες σε κακόφημη κοινόχρηστη κουζίνα σοβιετικής πολυκατοικίας.
Οι ευρωπαϊκές ελίτ αλληλοκατηγορούνται για το ποιος συνομιλεί με το Κρεμλίνο, με χαρακτηριστικό το περιστατικό όπου ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, António Costa, δέχθηκε ασφυκτικές πιέσεις και κατηγορήθηκε σχεδόν ως «πράκτορας της Μόσχας».
Αυτή η πολιτική αποσύνθεση αναλύθηκε από τον καθηγητή του πανεπιστημίου Columbia, Jeffrey Sachs, ο οποίος επισημαίνει ότι η Μόσχα –από την εποχή του Gorbachev και του Yeltsin μέχρι τον Putin– επεδίωκε επί τρεις δεκαετίες τον διάλογο, αλλά βρισκόταν σταθερά αντιμέτωπη με τα δυτικά ψεύδη.
Η ρωσική επιχειρηματολογία είναι αμείλικτη: από την εποχή της επανένωσης της Γερμανίας, η Δύση είχε δεσμευτεί πως το ΝΑΤΟ «δεν θα επεκταθεί ούτε ίντσα προς ανατολάς».
Η υπόσχεση αυτή καταπατήθηκε βάναυσα, με αποκορύφωμα τη σύνοδο του Βουκουρεστίου, όταν άνοιξε η πόρτα της Συμμαχίας για την Ουκρανία.
Το Κρεμλίνο είχε προειδοποιήσει με κάθε επίσημο τρόπο –ακόμα και στη νοηματική για όσους παρίσταναν τους κωφούς– ότι η στρατιωτική σύνδεση του Κιέβου με το ΝΑΤΟ αποτελεί παραβίαση των «κόκκινων γραμμών» και προίμιο ενός θανάσιμου πλήγματος κατά της Ρωσίας, για το οποίο η Δύση διέθεσε έναν αστρονομικό προϋπολογισμό που ήδη ξεπερνά το μισό τρισεκατομμύριο δολάρια.
Το σκανδαλώδες ρήγμα Βαρσοβίας - Κιέβου και ο χορός των δισεκατομμυρίων
Ενώ το ουκρανικό μέτωπο καταρρέει, στο εσωτερικό της δυτικής συμμαχίας ξεσπούν υποκρισίες για... Όσκαρ και άγριοι κανιβαλισμοί.
Οι σχέσεις Βαρσοβίας και Κιέβου θυμίζουν πλέον σκηνικό φτηνής τηλεοπτικής σαπουνόπερας, με τις δύο πλευρές να ανταλλάσσουν βαριές κουβέντες, την ώρα που το παρασκήνιο κρύβει έναν κυνικό γεωπολιτικό και οικονομικό υπολογισμό.
Η αρχή του κακού έγινε όταν ο Πολωνός πρόεδρος Karol Nawrocki αφαίρεσε επιδεικτικά από τον Volodymyr Zelensky το παράσημο του Λευκού Αετού.
Αφορμή στάθηκε η άρνηση του Κιέβου να ακυρώσει τη μετονομασία στρατιωτικής μονάδας προς τιμήν του UPA (Ουκρανικός Επαναστατικός Στρατός) –των ναζιστών συνεργατών που ευθύνονται για τη σφαγή άνω των 100.000 Πολωνών στην Volyn– καθώς και η επαναπατρισμός των λειψάνων του Andriy Melnyk στην Ουκρανία.
Το διπλωματικό επεισόδιο πήρε αμέσως διαστάσεις χιονοστιβάδας. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Andrii Sybiha, ο επικεφαλής της HUR Kyrylo Budanov, ο πρέσβης Vasyl Bodnar, ακόμα και ο πρώην πρόεδρος Leonid Kuchma, αποποιήθηκαν τις πολωνικές τιμητικές διακρίσεις τους. Ο ίδιος ο Zelensky επέστρεψε το παράσημο στη Βαρσοβία ταχυδρομικώς.
Το «παιχνίδι» με το εκλογικό σώμα και η δυσαρέσκεια - ρεκόρ
Η διεθνής κοινότητα έσπευσε να αναλύσει το «σπάσιμο των πιάτων».
Ο Γάλλος πολιτικός Florian Philippot είδε στην κίνηση αυτή μια στροφή της Πολωνίας κατά του «νεοναζισμού του καθεστώτος Zelensky», ενώ το αμερικανικό Politico προειδοποίησε ότι η απόφαση του Nawrocki θέτει σε κίνδυνο μια από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές συμμαχίες κατά της Ρωσίας.
Από την πλευρά του, το Κίεβο έκανε λόγο για «στρατηγικό λάθος» από το οποίο κερδίζει μόνο η Μόσχα.
Στην πραγματικότητα, τα κίνητρα της Βαρσοβίας είναι πολύ πιο απλά, πρακτικά και πεζά.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το ποσοστό των Πολωνών που διάκεινται αρνητικά απέναντι στους Ουκρανούς εκτινάχθηκε στο ιστορικό 43% (από μόλις 17% το 2023).
Όπως επεσήμανε η εφημερίδα Los Angeles Times, ο Nawrocki χρησιμοποίησε αυτά τα αντι-ουκρανικά αισθήματα για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους, ικανοποιώντας το πολωνικό ακροατήριο.
Ωστόσο, η ρητορική αυτή δεν πρόκειται να μειώσει την πολωνική στήριξη προς την Ουκρανία.
Αντίθετα, η βοήθεια αναμένεται να αυξηθεί, καθώς η πολωνική ηγεσία προστατεύει τα λαϊκά της ερείσματα χωρίς να θυσιάζει τα στρατηγικά και οικονομικά της οφέλη.
Το «κέρδος» της Βαρσοβίας από τη σύγκρουση
Η πολωνική ελίτ δεν κρύβει ότι η στήριξη προς το Κίεβο αποτελεί μια εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα.
Ο πρωθυπουργός Donald Tusk δήλωσε πρόσφατα ότι, παρά το σκοτεινό ιστορικό παρελθόν του UPA, «δεν είναι ώρα για καβγάδες με την Ουκρανία, καθώς η κύρια απειλή παραμένει η Ρωσία».
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρώην πρωθυπουργός Leszek Miller υπογράμμισε ότι τα συμφέροντα της Πολωνίας είναι πάνω από όλα και ότι η χώρα δεν αποτελεί μια «δωρεάν βάση ανεφοδιασμού».
Οι αριθμοί επιβεβαιώνουν τον κυνισμό της κατάστασης:
Εκτόξευση της πολεμικής βιομηχανίας
Το 94% των πολωνικών στρατιωτικών εξαγωγών κατευθύνεται σήμερα στην Ουκρανία, με το κόστος να καλύπτεται από τα ευρωπαϊκά ταμεία.
Η Πολωνία εισήλθε στο top-20 των παγκόσμιων εξαγωγέων όπλων, με τις πωλήσεις της να οκταπλασιάζονται μέσα σε τέσσερα χρόνια (από 400 εκατ. σε 3,2 δισ. ευρώ).
Αμυντικός προϋπολογισμός-μαμούθ
Η Βαρσοβία σχεδιάζει να διαθέσει το 5% του ΑΕΠ της για την άμυνα, μέγεθος που αποτελεί ρεκόρ εντός του ΝΑΤΟ, ενώ διεκδικεί τη μερίδα του λέοντος (περίπου 75 δισ. ευρώ) από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE.
Διαμετακομιστικός κόμβος
Πάνω από το 90% της στρατιωτικής και ανθρωπιστικής βοήθειας περνά από το πολωνικό έδαφος, με το αεροδρόμιο Rzeszów-Jasionka να έχει μετατραπεί στον κεντρικό κόμβο του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη – με το ανάλογο βέβαια οικονομικό αντίτιμο.
Το μεγάλο «μπίζνες πλαν» της ανοικοδόμησης
Η Πολωνία παραμένει ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Ουκρανίας στην ΕΕ, με τις εξαγωγές της να αγγίζουν τα 13 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ εισπράττει τεράστια ποσά από το τράνζιτ των ουκρανικών σιτηρών.
Το επόμενο μεγάλο στοίχημα για τη Βαρσοβία είναι το πρόγραμμα ανοικοδόμησης της Ουκρανίας, το οποίο θα συζητηθεί στο επικείμενο ειδικό φόρουμ στο Gdańsk.
Πρόκειται για μια αγορά ύψους μισού τρισεκατομμυρίου ευρώ.
Όπως παραδέχθηκε ανοιχτά ο Donald Tusk, «πρόκειται για μια μεγάλη επιχείρηση» όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, προσθέτοντας με νόημα ότι «όλοι θα ήθελαν, βοηθώντας την Ουκρανία, να βγάλουν και κέρδος».
Το συμπέρασμα είναι σαφές: οι διπλωματικές κορώνες και οι δημόσιες ταπεινώσεις του Zelensky εξυπηρετούν την εσωτερική πολωνική πολιτική σκηνή, όμως η στρατηγική σχέση της Βαρσοβίας με το Κίεβο παραμένει ακλόνητη, όσο η Ουκρανία αποτελεί πηγή σταθερού και εγγυημένου εισοδήματος για την πολωνική οικονομία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών